110 lat Instytutu Weterynarii

Kompleks budynków Instytutu Weterynarii przy ul. Grochowskiej 272 został wzniesiony w latach 1898-1900 według projektu rosyjskiego architekta Władimira Nikołajewicza Pokrowskiego. Powstał poza ówczesnymi granicami miasta na terenie wsi Grochów w bezpośrednim sąsiedztwie funkcjonującego od początku XIX wieku do lat 60 XX wieku największego praskiego targu koni i bydła. Zadaniem Instytutu było badanie bydła oraz sprawowanie kontroli sanitarnej nad targowiskiem. W 1918 r. Instytut przekształcono w Studium Weterynaryjne przy Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego, a w 1927 r. w Wydział Weterynarii UW.  Od 1952 r. wydział funkcjonuje w ramach Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego.
Wolnostojące budynki zostały utrzymane w eklektycznej stylistyce na wzór kazańskiego Instytutu Weterynaryjnego. Rozmieszczono je w układzie osiowym: w płd-zach i płd-wsch narożnikach posesji umiejscowiono jednokondygnacyjne pawilony Kliniki Chirurgicznej oraz Katedry Chorób Wewnętrznych, w głębi zlokalizowano Gmach Główny, a za nim budynek dawnej Kuźni. Wewnątrz działki rozlokowano dwie piętrowe oficyny Anatomię i Katedrę Epizootiologii. Późniejsza rozbudowa kompleksu nie została podporządkowana zasadzie symetrycznej kompozycji określonej pierwotnym projektem.
Od 2008 r. kompleks budynków stanowi własność m. st. Warszawa a od 2009 r. siedzibę orkiestry Sinfonia Varsovia.

Ten wpis został opublikowany w kategorii Praga-Południe. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Możliwość komentowania jest wyłączona.